چگونه فولاد ضد زنگ دوبلکس را جوش دهیم؟

هدف این مقاله ارائه قوانین و دستورالعمل های اساسی برایجوشکاری فولاد ضد زنگ دوبلکسبرای کمک به حفظ مقاومت در برابر خوردگی و خواص مکانیکی مواد. این مقاله بر سه جنبه کلیدی تمرکز دارد: انتخاب فلز پرکننده، کنترل دمای ورودی و بین پاسی، و بازرسی کیفیت بعد از جوش{1}.

 

 

1. انتخاب فلز پرکننده

 

اصل کلی: عموماً باید از فلزات پرکننده که با فلز پایه مطابقت دارند استفاده شود.

 

مثال های تطبیق خاص:

فلز پایه Zeron® 100 باید از فلز پرکننده Zeroon® 100X استفاده کند.

فلز پایه 2507 باید از فلز پرکننده ER2594 استفاده کند.

فلز پایه LDX 2101® باید از فلز پرکننده LDX 2101® استفاده کند.

ویژگی های شیمیایی فلزات پرکننده: ترکیب شیمیایی این فلزات پرکننده همسان تقریباً مشابه فلز پایه است، اما میزان نیکل آن 1.5 تا 3 درصد بیشتر است. هدف از افزایش محتوای نیکل، ترویج تشکیل تعادل فاز آستنیت 50 درصد / 50 درصد فریت در فلز جوش است. مزیت استفاده از این فلز پرکننده "سوپرآلیاژی" این است که عملیات حرارتی پس از جوشکاری{6} مورد نیاز نیست.

 

انعطاف پذیری عملی: در عمل، جوشکاران گاهی اوقات به دلایلی از جمله:

در دسترس بودن: برای مثال، LDX 2101® اغلب با فلز پرکننده 2209 جوش داده می شود.

بهبود مقاومت در برابر خوردگی: استفاده از فلز پرکننده با محتوای نیکل، کروم و مولیبدن بالاتر می تواند مقاومت در برابر خوردگی جوش را افزایش دهد.

 

2. ورودی گرما و کنترل دمای بین گذر

 

رایج ترین اشتباه زمانی کهجوشکاری فولاد ضد زنگ دوبلکساز حرارت ورودی نامناسب و دمای بینگذر استفاده می کند.

الزامات کلیدی: فولاد ضد زنگ دوبلکس به ورودی گرمای نسبتاً بالا و دمای بینگذر پایین نیاز دارد.

 

عواقب کنترل نادرست:

گرمای ورودی ناکافی/دمای بین گذر پایین:این منجر به زمان ماندگاری ناکافی فلز جوش در دماهای بالا می شود که منجر به محتوای فریت بیش از حد و تشکیل آستنیت ناکافی می شود.

 

ورودی گرمای بیش از حد/دمای بینگذر پایین:این منجر به زمان ماند بیش از حد در دماهای بالا می شود که به طور بالقوه منجر به محتوای آستنیت بیش از حد در مواد پایه و افزایش خطر تشکیل فاز نیترید و σ می شود.

 

تاثیر نهایی:هر گونه تعادل فاز نادرست که در بالا ذکر شد به طور قابل توجهی مقاومت در برابر خوردگی و چقرمگی جوش را کاهش می دهد.

 

3. ارسال{1}}بازرسی کیفیت جوش

 

بازرسی مناسب برای اطمینان از کیفیت جوش بسیار مهم است.

صلاحیت روش جوشکاری: هنگام توسعه روش های جوشکاری، جوش های آزمایشی باید آزمایش شوند، از جمله:

• تست مقاومت در برابر خوردگی
• تست چقرمگی ضربه
• تشخیص تعادل فاز فریت/آستنیت

 

در{0}}بازرسی محل جوش های تولیدی:از آنجایی که آزمایش مخرب هر جوش تولیدی غیرعملی است، یک تحلیلگر فریت معمولاً به عنوان یک ابزار بازرسی کنترل کیفیت سریع استفاده می شود.

 

هدف:برای اندازه گیری محتوای فریت جوش به عنوان نشانه اولیه هرگونه مشکل جوشکاری. قرائت غیرعادی اغلب اولین نشانه مشکل است.

 

محدودیت ها:تجزیه و تحلیل فریت نمی تواند جایگزین تجزیه و تحلیل میکروسکوپ متالوگرافی دقیق تر شود. این فقط برای بررسی سریع QC است.

 

پیگیری-اقدامات:اگر آنالایزر فریت یک ناهنجاری را تشخیص دهد، باید آزمایشات مخرب و آنالیز متالوگرافی برای تعیین علت اصلی انجام شود.

 

خلاصه موفقجوشکاری فولاد ضد زنگ دوبلکسبه انتخاب صحیح فلز پرکننده سوپرآلیاژی، کنترل دقیق پارامترهای فرآیند حرارتی و تأیید نتایج جوشکاری از طریق کنترل کیفیت دقیق (به ویژه بررسی تعادل فاز) بستگی دارد.