روش های رایج جوشکاری برای فولاد ضد زنگ

فولاد ضد زنگ هم در زندگی روزمره و هم در تولید به طور فزاینده ای رایج است، بنابراین درک عمیق تر آن ضروری است. این مقاله به بررسی روش‌های رایج جوشکاری فولاد ضد زنگ می‌پردازد.

 

 

اول، جوش دستی. جوش دستی یک روش جوشکاری رایج و پرکاربرد است و همچنین استفاده از آن ساده و آسان است. طول قوس را می توان به صورت دستی توسط اپراتور بر اساس شکاف بین میله جوش و قطعه کار در حال جوش تنظیم کرد. طول قوس بر اساس اندازه شکاف تنظیم می شود. میله جوش نه تنها به عنوان ابزاری برای جوشکاری فولاد ضد زنگ عمل می کند، بلکه در شرایط خاص می تواند به عنوان یک ماده پرکننده موثر برای درز جوش نیز عمل کند. این ماده می تواند بهتر به قطعات کار فولاد ضد زنگ بپیوندد و به سازگاری بیشتری دست یابد.

 

دوم، جوشکاری قوس فلزی با گاز. جوشکاری قوس فلزی گازی نوعی از جوشکاری قوس الکتریکی محافظ گازی خودکار-است. در این روش، یک قوس که توسط یک گاز محافظ محصور شده است، بین سیم جوش و قطعه کار فولاد ضد زنگ می سوزد. سیم جوش تغذیه شده توسط تجهیزات جوش مکانیکی یک میله جوش است که در زیر قوس به فولاد ضد زنگ مایع ذوب می شود. با توجه به تطبیق پذیری و ویژگی های منحصر به فرد آن، جوش MAG امروزه پرکاربردترین روش جوشکاری در صنعت فولاد ضد زنگ است. علاوه بر این، به دلیل مزایای بی شماری که دارد، انتظار می رود که برای مدت طولانی به عنوان یک روش جوشکاری پرکاربرد باقی بماند.

 

بعد، جوشکاری با گاز بی اثر تنگستن را در نظر بگیرید. در این روش، قوس بین یک سیم جوش تنگستن پایدار و یک قطعه کار فولاد ضد زنگ ایجاد می شود. گاز محافظ مورد استفاده در این روش آرگون است و سیم جوشی که توسط تجهیزات جوش اتوماتیک تغذیه می‌شود، شارژ نمی‌شود. تغذیه دستی سیم جوش نیز امکان پذیر است، اما خطرات خاصی را به همراه دارد. تحت شرایط خاص، تغذیه سیم جوش غیر ضروری است. نوع فولاد ضد زنگ جوش داده شده تعیین می کند که آیا جریان مستقیم (DC) استفاده می شود. اگر از DC استفاده می شود، سیم جوش تنگستن باید روی قطب منفی تنظیم شود، زیرا ظرفیت نفوذ بسیار بالایی دارد و نتایج جوشکاری عالی را برای انواع مختلف فولاد ضد زنگ ارائه می دهد.